Yargıtay · 7. Ceza Dairesi
Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2024/3915 E. 2025/3722 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 7. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2024/3915
- Karar No
- 2025/3722
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/2550 E., 2024/10 K. SUÇ : 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'ye muhalefet HÜKÜM : Zamanaşımı nedeniyle düşme
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk derece İstanbul Anadolu 1. Fikrî ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin, 06.06.2023 tarihli kararı ile sanığın 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'ye muhalefet suçundan beraatine karar verilmiştir.
B. İstinaf Anılan kararın katılan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 16.01.2024 tarihli kararı ile 8 yıllık asli zamanaşımı süresinin inceleme tarihi itibarıyla dolduğundan bahisle sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılan vekilinin temyiz isteği; sanık...in taklit markalı ürünleri sanık ...'nın yetkilisi olduğu şirketten aldığını ikrar ettiğine, sanık ... ve yetkilisi olduğu şirket lehine verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, yargılamanın uzun sürmesine sanıkların sebep olduğuna, bilirkişi raporları ile sanıkların atılı suçu işlediklerinin sabit olduğuna, sanıkların cezalandırılması ve tüzel kişi şirketler hakkında güvenlik tedbiri uygulanması gerektiğine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 16.01.2024 tarihli kararı ile sanık ... ve yetkilisi olduğu şirket hakkında güvenlik tedbiri hükmedilmesine yer olmadığı kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, katılan vekilinin temyiz dilekçesinde istinaf başvurusunun esastan reddine dair karara yönelik de temyiz talebinde bulunduğu, katılan vekilinin bu temyiz talebine ilişkin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 22.02.2024 tarihli ek kararı ile temyiz isteğinin reddine karar verildiği, ek karara yönelik temyiz isteminde bulunulmadığı anlaşılmakla, sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik inceleme yapılmıştır.
Sanığın yargılama konusu eylemine göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66/1-e bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67/4. maddesi gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, 5237 sayılı Kanun'un 67/2-a bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 15.12.2015 tarihli savunma alma işlemi olduğu ve bu tarihten itibaren karar tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmakla; sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
III. KARAR Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 1. Fikrî ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.03.2025 tarihinde karar verildi.