Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2024/2713 E. 2025/5821 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/130 E., 2021/42 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, gümrük kaçağı eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucu Viranşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.01.2016 tarihli kararıyla sanığın mahkumiyetine karar verildiği, anılan kararın sanık ve katılan ... İdaresi vekili tarafından temyizi üzerine dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi uyarınca lehe Kanun değerlendirilmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine iade edilmesi üzerine Viranşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/130 Esas, 2021/42 Karar sayılı kararı ile kurulan mahkumiyet hükmünün istinaf yolu açık olmak üzere verildiği ve anılan kararın Bölge Adliye Mahmesinin 22.09.2022 tarihli kararı ile anılan hükmün bozulması üzerine İlk Derece Mahkemesi tarafından kurulan 13.06.2023 tarihli hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesi tarafından 19.01.2024 tarihinde istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği ve anılan karara yönelik sanık müdafiin temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından gerçekleştirilen 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi uyarınca lehe Kanun değerlendirilmesi için dosyanın iade işlemi üzerine İlk Derece Mahkemesi tarafından kurulan 14.01.2021 tarihli hükmün temyiz yasa yoluna tabi olması nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesince verilen 22.09.2022 tarihli bozma kararının, İlk Derece Mahkemesince bozma kararı üzerine kurulan 13.06.2023 tarihli mahkumiyet hükmünün ve Bölge Adliye Mahkemesince kurulan 19.01.2024 tarihli isitinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek, Viranşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.01.2021 tarihli ve 2020/130 Esas, 2021/42 Karar sayılı kararına yönelik katılan ... İdaresi vekili ve sanığın temyiz istemlerinin incelenmesinde; Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak; 1.Bozma sonrası sanık müdafii duruşmadan haberdar edilip duruşma günü bildirilmeden, yokluğunda yargılamaya devamla hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, 2. Sanık savunması, malen sorumlunun beyanı ve tüm dosya kapsamına göre, Mahkemece aracın iyiniyetli üçüncü kişiye ait olduğu gerekçesi ile iadesine karar verilmiş ise de; malen sorumlunun nakil aracını haricen sanığa sattığını beyan etmesi karşısında, suç konusu kaçak eşyanın miktar itibarıyla nakil aracının ağırlıklı bölümünü oluşturduğu, araç ve eşyanın değeri itibarıyla aracın müsaderesinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54/3. maddesi gereğince işlenen suça nazaran daha ağır sonuçlar doğurmayacağı gibi hakkaniyete de aykırılık oluşturmayacağı ve malen sorumlunun iyi niyetinden de bahsedilemeyeceği gözetilerek müsadere koşulları oluşan nakil aracının müsaderesi yerine yazılı şekilde iadesine karar verilmesi, 3. Suç konusu kaçak sigaraların 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi delaletiyle 5237 sayılı Kanun’un 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi, 4.Sanığın gözaltında ve tutuklulukta geçirmiş olduğu sürelerin 5237 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi gereğince hükmolunan hapis cezasından mahsup edilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, edilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur. Açıklanan nedenlerle, katılan vekili ve sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 10.04.2025 tarihinde karar verildi.