Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/4461 E. 2025/5731 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2013/53 E., 2015/61 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık ...'ın temyiz istemi yönünden; sanığın yokluğunda 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 10. maddesi gereği dosya kapsamına göre sanık ...'ın bilinen en son adresi olan ve 04.07.2014 tarihli talimat duruşmasında bildirdiği "Yeni mahalle, Uğur sokak, No:13 Hoşhaber/IĞDIR" adresine tebliğe çıkartılması, iade edilmesi halinde ise 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca MERNİS adresine tebligat yapılması gerekirken sanığın savunmasında bildirdiği adresi yerine doğrudan mernis adresine 16.04.2015 tarihinde yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla, sanığın eski hale getirme talebinin kabulü ile öğrenme üzerine temyiz istemi süresinde kabul edilmiştir. Sanık ...'ın temyiz istemi yönünden; sanığın yokluğunda verilen kararın mahkemede bildirdiği en son adresine tebliğe çıkarıldığı ve adres kapalı olması sebebiyle 7201 sayılı Kanun'un 21/1. maddesi gereğince 16.04.2015 tarihinde mahalle muhtarına tebliğ edildiği, 2 nolu haber kağıdının kapıya yapıştırıldığı ve komşusuna haber verilerek usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği anlaşılmıştır. I. Sanık ... Hakkındaki Mahkûmiyet Hükmüne İlişkin Temyiz İstemi Yönünden 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) "Sanığın veya hükümlünün ölümü" kenar başlıklı 64/1. maddesi; "Sanığın ölümü halinde kamu davasının düşürülmesine karar verilir. Ancak, niteliği itibarıyla müsadereye tabi eşya ve maddi menfaatler hakkında davaya devam olunarak bunların müsaderesine hükmolunabilir." şeklinde düzenlenmiştir. Sanık ...'ın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden (UYAP) temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 11.12.2022 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması bozmayı gerektirmiştir. Açıklanan nedenle, sanık ...'ın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereği sanığın vefat etmesi nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, II. Sanık ... Hakkındaki Mahkûmiyet Hükmüne İlişkin Temyiz İstemi Yönünden Sanık ...'ın, yokluğunda verilip 16.04.2015 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 20.07.2015 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315/1. maddesinde yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanık ...'ın temyiz isteği yerinde görülmemiştir. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanık ...'ın temyiz sebeplerinin reddiyle ek kararın, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 22.04.2025 tarihinde karar verildi.