Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/17404 E. 2025/12331 K.

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/361 E., 2023/64 K. SUÇ : 5941 sayılı Kanun'a muhalefet

İstanbul 16. İcra Ceza Mahkemesinin 11.04.2023 tarihli ve 2022/361 E., 2023/64 K. sayılı kararıyla, sanığın, 5941 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, netice 70.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve çek düzenleme ve çek hesabı açmaktan yasaklanmasına karar verilmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 26.07.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.09.2023 tarihli ve KYB - 2023/90159 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.09.2023 tarihli ve KYB - 2023/90159 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 08/04/2019 tarihli ve 2018/4527 esas, 2019/6821 karar sayılı ilamında " ...dosyada mevcut çek sureti üzerinde yapılan incelemede, muhatap bankanın her bir çek yaprağı için ödemekle yükümlü olduğu miktar düşüldükten sonra karşılıksız kalan miktar 158.590,00 TL olduğundan sanığın, neticeten 158.590,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına," ibaresi yazılmasına, hükmün B) bendinin diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, infaza dair hükümlerin bu miktar üzerinden uygulanmasına..." şeklinde belirtildiği üzere, sanık hakkında bankanın kanunen ödemekle yükümlü olduğu miktar düşüldükten sonra karşılıksız kalan çek bedeli kadar adlî para cezasına hükmedilmesi gerektiği, Somut olayda, şikâyete konu 08/08/2022 keşide tarihli, ... Bankası .../... Şubesine ait ve 70.000,00 Türk lirası bedelli çekin bankaya ibrazında karşılığının bulunmadığının çekin arka yüzüne şerh düşüldüğünün anlaşılması karşısında, 5941 sayılı Kanun'un 3/3-a-1 maddesi uyarınca Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası tarafından 2022 yılı içi belirlenen muhatap bankanın, hamile süresinde ibraz edilen her çek yaprağı için ödeme yapmakla yükümlü olduğu 3.600,00 Türk lirasının, çek bedeli olan 70.000,00 Türk lirasından mahsup edildikten sonra, sanığın bu çeklerin karşılıksız kalan kısmı olan 66.400,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılması yerine, fazla ceza tayin edilerek yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 10/1. maddesinde yer alan “Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. …” şeklindeki düzenleme karşısında, önce sanığın bilinen en son adresine tebligat gönderilmesi, bu adreste tebligatın yapılamaması halinde, 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği, dosyanın tetkikinde, İstanbul 16. İcra Ceza Mahkemesinin 11.04.2023 tarihli ve 2022/361 E., 2023/64 K. sayılı kararının, sanığın bilinen son adresine 7201 sayılı Kanun'un 10/1. maddesi uyarınca tebliğine çalışılmadan, doğrudan 7201 sayılı Kanun’un 21/2. maddesine göre tebliğinin usulsüz olduğu, dolayısıyla kararın henüz usulüne uygun olarak kesinleşmediği ve kanun yararına bozma istemine konu olamayacağı belirlenmiştir.

III. KARAR Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.10.2025 tarihinde karar verildi.