Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/14913 E. 2024/11700 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2023/14913
Karar No
2024/11700
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hâkimliği SAYISI : 2022/880 D.İş Kabahatli hakkında, 5199 sayılı Kanun'a muhalefet kabahatinden, 5.211,00 TL idarî para cezası uygulanmasına karar verilmiştir. Kabahatli tarafından bu karara karşı başvuruda bulunulduğu, Çanakkale 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 15.02.2022 tarihli ve 2021/3152 D.İş sayılı kararı ile başvurunun reddine karar verildiği, kabahatlinin bu karara itirazı üzerine de Çanakkale 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 07.03.2022 tarihli ve 2022/880 D.İş sayılı kararıyla itirazın reddine karar verildiği belirlenmiştir. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 12.05.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.06.2023 tarihli ve KYB - 2023/61543 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.06.2023 tarihli ve KYB - 2023/61543 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “Dosya kapsamına göre, kabahatlinin 01.04.2021 tarihinde horoz dövüşü yaptırdığından bahisle hakkında hakkında 1 adet horoz için 5.211,00 Türk lirası idarî para cezası düzenlenmesine müteakip, kabahatli tarafından söz konusu horozun kendisine ait olmadığı gerekçesiyle yapılan başvurunun reddine karar verildiği, bu karara karşı yapılan itiraz üzerine, mercii tarafından ise itiraza konu kararda isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle itirazın reddine karar verilmiş ise de, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 01.11.2022 tarihli ve 2022/7591 Esas, 2022/15289 Karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere kabahatlinin salt dövüş yaptırılan yerde bulunması şeklindeki eyleminin 5199 sayılı Kanun'un 11/2. maddesinde kabahat olarak tanımlanan ''Hayvanları başka bir canlı hayvanla dövüştürmek..." niteliğinde olmadığı gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrasındaki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesi, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir. III. KARAR 1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2.Çanakkale 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 07.03.2022 tarihli ve 2022/880 D.İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3.5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca, kabahatli hakkında 23.09.2021 tarihli ve 2021/52 sayılı idarî para cezası karar tutanağı ile uygulanan idarî para cezasının İPTALİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.12.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2023/14913, K. 2024/11700, T. 16.12.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2023-14913-e-2024-11700-k-a60e0a8ccebd