Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/13491 E. 2024/10552 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2023/13491
Karar No
2024/10552
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/230 E., 2023/684 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bozma üzerine verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteği; hukuka aykırı biçimde sanığın beraatine karar verildiğine ilişkindir. II. GEREKÇE Olay tarihinde kolluk görevlilerince yapılan denetimlerde haklarındaki mahkûmiyet kararları kesinleşen temyiz dışı sanıklar ...’nın sahibi, sanık ...’ın ise sorumlu müdürü olduğu ... isimli işyerinde usulüne uygun olarak yapılan aramada 626 karton kaçak sigara, 1800 paket bandrolsüz kaçak puro ve 59 şişe kaçak içki ele geçirildiği, sanık ...'ın ise anılan işyerinde satış elemanı olarak çalıştığı iddiasıyla hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı anlaşılmıştır. Sanığın aşamalardaki savunmalarında, arama yapılan işyerinde eleman olarak çalıştığını, büfenin dışarıdaki getir götür işlerini yaptığını ve banka işleriyle ilgilendiğini, satış elemanı olarak çalışmadığını ifade ederek atılı kaçakçılık suçunu inkar ettiği belirlenmiştir. İlk Derece Mahkemesi tarafından, sanığın işyerinde satış işlerine bakmadığı ve satış elemanı olarak çalışmadığının diğer sanıkların beyanları ile de doğrulandığı, arama sırasında sanığın sadece dükkanda bulunduğu, satış yaparken yakalanmadığı, dosyada sanığın cezalandırılmasını gerektirecek yeterlikte ve nitelikte, şüpheden uzak, inandırıcı, somut delil elde edilemediğinden, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmadığından bahisle beraatine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine yapılan yargılamada; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanığın savunmasına itibar edilmemiş ve suçun sübuta erdiği sabit görülerek ilk derece mahkemesinin beraat hükmü kaldırılarak sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş ise de anılan kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 22.12.2022 tarihli ve 2022/10188 Esas, 2022/19088 Karar sayılı ilamıyla sanığın atılı suçu işlediğine dair şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilmediğinden bahisle beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün bozulmasına karar verilmiştir. Bozma sonrasında Bölge Adliye Mahkemesince yapılan yargılamada bozma ilamına uyulmasına karar verilerek, sanığın savunmasının aksine mahkûmiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı şeklindeki gerekçe ile sanığın beraatine karar verilmiştir. Tüm dosya kapsamının incelemesinde, sanığın ısrarla arama yapılan işyerinde satış elemanı olarak çalışmadığını beyan etmesi, 01.12.2015 tarihli arama tutanağına göre işyerinin üst katında bulunan depolarında da arama yapılması, kaçak eşyaların işyerinin üst katında bulunan masa içerisinde ve yine üst katta rafların arkasında gizlenmiş şekilde ele geçirilmesi, sanığın sadece arama sırasında işyerinde bulunduğu, işyerinde satış yaparken yakalanmadığı, diğer sanıkların beyanlarının da sanığın savunmasını doğruladığı hususları nazara alınarak Bölge Adliye Mahkemesi kararı yerinde görülmüş, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan Gümrük İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan Gümrük İdaresi vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.11.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2023/13491, K. 2024/10552, T. 27.11.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2023-13491-e-2024-10552-k-c96b2e422af9