Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2022/16218 E. 2024/7027 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2022/16218
Karar No
2024/7027
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/3 E., 2022/2529 K. SUÇ : 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi, hakkında mahkûmiyet kararı verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

II. GEREKÇE Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, katılan ...'nın sanıktan takas yolu ile aldığı cep telefonunun İMEİ numarasının klonlanmış olduğu anlaşılmakla sanığın 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'na (5809 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık aşamalardaki savunmalarında; suça konu telefonu Süleyman'ın talebi üzerine Süleyman'ın cep telefonu ile takas ettiklerini, kendisinin de bu telefonu ... adlı kişiden satın aldığını, İMEİ numarasının klonlanmış olduğunu bilmediğini beyan etmiştir.

Tanık ... beyanında, sanığa suça konu cep telefonunu 500,00 TL'ye sattığını ancak bu telefonun klonlanmış olduğunu sanığa söylediğini beyan etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından, sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit olmadığından beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanların istinaf başvurusu üzerine duruşma açılmaksızın yapılan yargılamada; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından suça konu cep telefonu üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre sanığın hukukî durumunun değerlendirilmesi ve basit yargılama usulü konusunda yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiş; ilk derece mahkemesince bozma ilâmının gereği yerine getirilerek, basit yargılama usulünün uygulanması suretiyle, sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

İlk derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın itiraz etmesi üzerine, ilk derece Mahkemesince, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçesiyle sanığın beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan kurumun istinaf başvurusu üzerine duruşma açılarak yapılan yargılama neticesinde, 5809 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesinin dokuzuncu fıkrası hükümleri gözetildiğinde; aracılık etmek eyleminin de suç oluşturması, dosya kapsamında ifadesi alınan tanık Fatih'in beyanları ile sanık tarafından sunulan ses kaydı çözümlemesi dikkate alındığında sanığın söz konusu telefonunun klonlanmış olduğunu bilmediği yönündeki savunmalarına itibar edilemeyeceği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

Sanık savunması, tanık beyanları, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin sabit olduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Develi Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.09.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2022/16218, K. 2024/7027, T. 16.09.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2022-16218-e-2024-7027-k-2d0d8ba915e7