Yargıtay · 7. Ceza Dairesi
Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2022/160 E. 2025/390 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 7. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2022/160
- Karar No
- 2025/390
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/318 E., 2020/816 K. SUÇ : 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Şikâyetçi Gümrük İdaresi vekilinin 09.07.2019 havale tarihli temyiz talebinden sonra; Mahkemenin 13.06.2019 tarihli ve 2018/546 Esas, 2019/528 Karar sayılı kararına ilişkin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.06.2020 tarih ve 7-2019/98887 sayılı kararı ile dosyanın mahkemesine iadesine karar verilmiş ise de, 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi ile eklenen 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun geçici 12 nci maddesi gereği, münhasıran şikâyetçi Gümrük İdaresi vekilinin temyiz talebine konu edilen hükmün iade edilemeyecek bir hüküm olması karşısında; Mahkemenin 24.12.2020 tarihli ve 2020/318 Esas, 2020/816 Karar sayılı kararı yok hükmünde kabul edilerek inceleme yapılmıştır. Menemen 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.06.2019 tarih ve 2018/546 Esas, 2019/528 Karar sayılı kararına yönelik şikâyetçi Gümrük İdaresi vekili tarafından yapılan temyiz talebi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın eyleminin 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun’a muhalefet suçu kapsamında kaldığı, bu suçtan zarar görenin de Tarım ve Orman Bakanlığı olduğu cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen şikâyetçi Gümrük İdaresi'nin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının ve aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı, hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, şikâyetçi Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, oy birliğiyle, 08.01.2025 tarihinde karar verildi.