Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2022/1485 E. 2025/14231 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2022/1485
Karar No
2025/14231
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/792 E., 2021/499 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, gümrük kaçağı eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.01.2024 tarihli ve 2023/7-302 Esas, 2024/7 Karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere; etkin pişmanlık ihtarı yapılan sanığın, hakkında çıkartılan yakalama emrine binaen 31.12.2020 tarihinde yapılan sorgusunda ödeme yapmak istemediğini beyan etmesi ve ödeme iradesinde bulunmaması karşısında, sanığın yanıltılmış sayılamayacağı cihetle, Tebliğname'de belirtilen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak; 1.Temel cezanın belirlenmesi sırasında delalet maddesi olarak 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3/18-son maddesinin gösterilmesi ve devamında sırasıyla 3/5, 3/10, 3/10-son maddeleri uyarınca uygulama yapılması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

2.Sanığın kovuşturma aşamasında gözaltında geçirdiği sürenin 5237 Türk Ceza Kanunu'nun 63. maddesi uyarınca mahsubuna karar verilmemesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği; hükmün (1) numaralı fıkrasındaki ''5607 Sayılı Kanunun 3/5 maddesi'' ibaresinden önce gelmek üzere ''5607 Sayılı Kanunun 3/18-son maddesi delaletiyle'' ibaresinin eklenmesi, hükmün (2) numaralı fıkrasındaki ''3/18 maddesi göndermesiyle aynı kanunun'' ibaresinin hükümden çıkartılması, hüküm fıkrasına “5237 Sayılı Kanun'un 63. maddesi uyarınca gözaltı süresinin sanığın cezasından mahsubuna” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.11.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2022/1485, K. 2025/14231, T. 24.11.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2022-1485-e-2025-14231-k-0cdeeee347d7