Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2021/30935 E. 2025/7580 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2021/30935
Karar No
2025/7580
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/491 E., 2021/438 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak sigaraların müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

1-7242 sayılı Kanun değişikliklerinin değerlendirilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının iade kararı öncesi yapılan yargılamada sanığın 20.02.2020 tarihli hükümle neticeten 2 yıl 6 ay hapis ve 75.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hükmün yalnızca sanık tarafından temyiz edildiği, bu hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı gözetilerek kanun iadesi sonrası sanığın neticeten 4 yıl 2 ay hapis ve 50.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 1412 sayılı Kanun'un

326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği 2 yıl 6 ay hapis ve 75.000,00 TL adlî para cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerektiği halde, kazanılmış hakkın uygulanmasında hükmedilen hapis ve adlî para cezasının bir bütün olarak değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yalnızca hapis cezası yönünden kazanılmış hakkın korunması suretiyle ikinci kez atıfet sağlanmasına neden olacak şekilde uygulama yapılması,

2-Ele geçen kaçak eşya hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54/4. maddesi gereğince müsadere kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi, hususları dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle, sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği; hükmün kazanılmış hakka ilişkin 5. paragrafının çıkartılarak yerine "hükme "1412 sayılı Kanun'un 326/4. maddesi gereğince sanığın cezada kazanılmış hakkı gözetilerek infazın 20.02.2020 tarihli hükümde verilen 2 yıl 6 ay hapis ve 75.000,00 TL adlî para cezası üzerinden yapılmasına”" ibaresinin eklenmesi ve hükümden eşya müsaderesine ilişkin fıkra çıkarılarak yerine ''Ele geçen kaçak eşya hakkında 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi gereğince müsaderesine'' ibaresinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.05.2015 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2021/30935, K. 2025/7580, T. 14.05.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2021-30935-e-2025-7580-k-d452caebe9c6