Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2021/30078 E. 2025/8910 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2021/30078
Karar No
2025/8910
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/341 E., 2020/574 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, eşya müsaderesi,nakil aracının iadesi TEMYİZ EDENLER : Katılan vekili, sanıklar TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmı ret, kısmı bozma

Sanıklar ... ve ...'ın temyiz istemleri yönünden, sanıklara usûlüne uygun olarak 03.02.2021 tarihinde tebliğ edilen hükmü bir haftalık yasal süreden sonra temyiz etmeleri nedeniyle temyiz taleplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemi yönünden, sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. Sanıklar ... ve ...'ın Temyiz İstemleri Yönünden Sanıkların yokluğunda verilip 03.02.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra temyiz isteklerinde bulunulduğu, hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanıkların temyiz istemlerinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak,

oy birliğiyle REDDİNE,

II. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 34 üncü, 230 uncu ve 289 uncu maddeleri ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.05.2015 tarihli ve 2014/145 Esas sayılı kararı uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için, sonuca etkili tüm argümanların, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması, olayın ne şekilde gerçekleştiğine dair kabulün tam olarak bulunması gerekirken, sanıkların eyleminin net bir şekilde tespit edilmediği ve somut delillerle ilişkilendirilmediği, sanıkların suç oluşturduğu sabit görülen fiili, delilleri ve nitelendirilmesi ile buna göre hüküm kurulması icabettiği nazara alınmadan, bu ilkelere uyulmadan, uyarlama yargılaması yapıldığından bahisle gerekçesiz hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenlerle, katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 04.06.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2021/30078, K. 2025/8910, T. 04.06.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2021-30078-e-2025-8910-k-c2ee07e35aef