Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2021/28686 E. 2025/3183 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2021/28686
Karar No
2025/3183
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/490 E., 2020/1204 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Olayın oluş biçimi, sanıkların aşamalardaki savunmaları, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanıklar tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak; 1.Ele geçen kaçak eşya yönünden dosya arasında bulunan Gümrük İdaresi tarafından hesaplanan kaçak eşyaya mahsus tespit varakasında (KEMT) suça konu eşyanın toplam CIF değerinin 275,00 TL, bilirkişi raporunda ise toplam CIF değerinin 422,30 TL olarak belirtildiği anlaşılmakla, suça konu kaçak eşya yönünden hesaplanan CIF değerlerine yönelik aradaki çelişki giderilerek yeni KEMT varakası alınarak sonucuna göre, 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 5/2. maddesinde "Yedinci fıkrası hariç, 3 üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hazinesine; a) Soruşturma evresi sona erinceye kadar ödediği takdirde, hakkında bu Kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında, b) Kovuşturma evresinde hüküm verilinceye kadar ödediği takdirde, hakkında bu Kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza üçte bir oranında indirilir. Bu husus, soruşturma evresinde Cumhuriyet savcısı tarafından şüpheliye ihtar edilir. Soruşturma evresinde ihtar yapılmaması hâlinde kovuşturma evresinde hâkim tarafından sanığa ihtar yapılır." hükmünü içermesi karşısında; soruşturma aşamasında etkin pişmanlık hususunda ihtarat yapılmadığı, kovuşturma aşamasında ise, sanıklara yapılan etkin pişmanlık ihtaratında indirim oranının 1/2 olduğu açıkça bildirilmesi gerekirken sanık ...'e çıkarılan duruşma tebligatında bu hususa riayet edilmediği ve sanık ...'a çıkartılan duruşma tebligatının ise, bila ikmal iade olduğunun anlaşılması karşısında, etkin pişmanlık hükümleri hususunda sanıkların yanıltılması ve ödeme yapılmadığından bahisle haklarında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması, 2.Suç tarihi ve ele geçen kaçak eşyanın niteliğine göre, sanıklara atılı eylemin suç tarihinde yürürlükte bulunan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve lehe hükümler içeren 6545, 7242 ve 7423 sayılı Kanunlar ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesinin son cümlesi yollamasıyla 3/5, 3/10, 3/23 ve 5/2. maddeleri somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, Mahkemece 5607 sayılı Kanun'un 3/18 ve 3/22. maddeleri uygulanarak karma uygulama yapılması, 3.Sanıklar hakkında erteli hapis cezası kısa süreli olduğu halde 5237 sayılı Kanun'un 53/1. maddesinde yer alan hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi, 4.Suçtan doğrudan zarar gören ve davaya katılan ... İdaresi lehine karar tarihi itibarıyla verilen vekâlet ücretinin ''sanıklardan eşit oranda alınmasına'' karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur. Açıklanan nedenlerle, sanıkların temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 25.02.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2021/28686, K. 2025/3183, T. 25.02.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2021-28686-e-2025-3183-k-998403210e05