Yargıtay · 7. Ceza Dairesi
Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2021/25435 E. 2025/1952 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 7. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/25435
- Karar No
- 2025/1952
- Karar Tarihi
İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/331 E., 2020/258 K. SUÇ : 6114 sayılı Ölçme, Seçme ve Yerleştirme Merkezi Hizmetleri Hakkında Kanun'a muhalefet HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Kahramanmaraş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.12.2018 tarihli kararı ile 6114 sayılı Ölçme, Seçme ve Yerleştirme Merkezi Hizmetleri Hakkında Kanun' a (6114 sayılı Kanun) muhalefet suçundan açılan davada sanık hakkında neticeten 5 ay hapis cezasına karar verilmiştir.
B. İstinaf Kararın sanık ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin kararı ile sanık ... ile inceleme dışı sanık ... hakkında beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Yargılama aşamasında tüm tutanak tanıklarının dinlendiğine, İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan yargılama kapsamında olayın gayet açık ve anlaşılır şekilde açıklığa kavuştuğuna, İlk Derece Mahkemesi kararının hukuka uygun olduğuna, sanığın, görevlilerin gayreti sonucu yakalandığına, ortada hiç bir icraî hareket olmadığı kabul edilerek sanıklar hakkında teşebbüs aşamasında kalan suç bakımından beraat kararı verilmesinin hatalı olduğuna, başka bir suçun vücut bulduğunun düşünülmesi durumunda ise beraat kararı yerine diğer suça yönelik yargılama yapılması gerektiğine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe Bölge Adliye Mahkemesince sanık ... hakkında da istinaf incelemesi yapılarak her iki sanık hakkında beraat kararı verildiği anlaşılmış ise de; İlk Derece Mahkemesince verilen kararın sanık ... ve sanık ... lehine o yer Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edildiği anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesince hakkında istinaf talebi bulunmayan sanık ... hakkında verilen beraat hükmünün hukukî değerden yoksun olduğu kabul edilerek yapılan incelemede,
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre sanığın atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği anlaşılarak, katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kahramanmaraş 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.02.2025 tarihinde karar verildi.