Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2021/14657 E. 2025/9376 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2021/14657
Karar No
2025/9376
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/649 E., 2015/1035 K. SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEMYİZ EDENLER : Sanıklar, katılan vekili TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1-Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden Yapılan Temyiz İncelemesinde, Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ile katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

2-Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden Yapılan Temyiz İncelemesinde, Sanığın eyleminin 6831 sayılı Kanun'un 91. madde kapsamında kaldığı kabul edilerek iddianame ile açılan kamu davasında sanık hakkında ağaç kesme suçundan mahkumiyet kararı verilmiş ise de, sanığın savunmalarında ağaç kesmediğini beyan etmesi, sanık ...'ın ağaçları kendisinin kestiğini ve sonrasında taşıyıp götürmek için kendisini yardım için çağırdığını beyan etmesi, görgü ve bilgiye dayalı bir tanık beyanının bulunmaması ve tüm dosya kapsamına göre sanığın kaçak emval taşıma, bulundurma, nakletme şeklinde gerçekleşen eyleminin 6831 sayılı Kanun'un 108. maddesinin birinci fıkrası kapsamında kaldığı anlaşılmakla yapılan incelemede; Sanığın yargılama konusu eylemine göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66/1-e bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67/4. maddesi gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, anılan Kanun'un 66/1-e bendi gereği, zamanaşımını kesen son işlem olan, sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulan 27.11.2015 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinin anlaşılması bozmayı gerektirmiştir. Açıklanan nedenlerle sanık ile katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, 18.06.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2021/14657, K. 2025/9376, T. 18.06.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2021-14657-e-2025-9376-k-aff820e201be