Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2016/6050 E. 2020/2173 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2016/6050
Karar No
2020/2173
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat, sanık ... hakkında hükümlülük, aracın müsaderesine yer olmadığına Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; I) Katılan ... İdaresi vekili temyiz isteminden 12/05/2014 tarihli dilekçesi ile vazgeçtiğinden, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin "vekalet ücretine" yönelik olduğu anlaşılmakla buna hasren yapılan incelemede; Beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık ... lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücreti tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca, hüküm fıkrasına "Beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık ... lehine, karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 1.320,00 TL maktu vekalet ücretinin hazineden alınarak sanık ...'a verilmesine" cümlesi yazılmak suretiyle, sair kısımları aynen bırakılan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, II) Sanık ... müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde; UYAP'tan alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğine göre sanık ...'nin hükümden sonra, 19.05.2014 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı icabettirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2016/6050, K. 2020/2173, T. 12.02.2020, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2016-6050-e-2020-2173-k-0abee340726c