Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2013/12733 E. 2013/18276 K.

Hükümlü ... hakkında muhtelif suçlardan Kayseri 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/07/2009 tarihli ve 2009/250 değişik iş sayılı içtima kararı verilen 5 yıl 22 ay 7 gün hapis cezasın infazı sırasında, adı geçen hükümlünün 11/04/2012 tarihli Resmî Gazete ile yayımlanarak yürürlüğe giren 6291 sayılı Kanun ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin infazı Hakkında Kanun'a eklenen 105/A. maddesinde düzenlenen denetimli serbestlik hükümlerinin uygulanarak tahliyesine ilişkin, Kayseri infaz Hâkimliğinin 31/05/2012 tarihli ve 2012/338-323 sayılı kararını müteakip, hükümlünün denetimli serbestlik tedbirine uymadığından bahisle söz konusu tahliye kararının kaldırılmasına dair Kayseri İnfaz Hâkimliğinin 20/09/2012 tarihli ve 2012/338-323 sayılı ek kararı sonrasında, hükümlünün talebi üzerine 6411 sayılı Kanun ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'a eklenen geçici 4. maddesine göre tahliyesine, cezasının koşullu salıverilme tarihi olan 28/07/2013 tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına ilişkin Kayseri infaz Hâkimliğinin 31/01/2013 tarihli ve 2013/12-11 sayılı ek kararına yönelik itirazın reddine dair NEVŞEHİR Ağır Ceza Mahkemesinin 06/03/2013 tarihli ve 2013/389 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 22.04.2013 gün ve 26479 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.05.2013 gün ve KYB. 2013-156003 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu. Mezkür ihbarnamede;csayılı kararıyla hakkında verilen denetimli serbestlik kararına uymadığının anlaşılması karşısında yeniden denetimli serbestlik kararı verilemeyeceği gözetilmeden itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; Hükümlü ... hakkında Kayseri 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.06.2008 günlü kararı ile silahla yaralama suçundan TCK.nun 86. maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası, anılan mahkemenin 15.10.2008 günlü kararı ile 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesine muhalefet suçundan 1 yıl hapis cezası ve Kayseri 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 14.04.2008 günlü kararı ile de kullanmak amacıyla uyuşturucu madde satın almak suçundan TCK.nun 191. maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası verilmiş olup, belirtilen bu cezaların kesinleşmesi üzerine Kayseri 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.07.2009 gün ve 2009/250 değişik iş sayılı kararı ile anılan suçlardan verilen hapis cezalarının içtimasına dair kararın infazı sırasında, adı geçen hükümlünün, 6291 sayılı kanunla 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'a eklenen 105/A maddesinde düzenlenen denetimli serbestlik hükümlerinin uygulanarak tahliyesine ilişkin, Kayseri İnfaz Hakimliğinin 31.05.2012 tarihli ve 2012/338-323 sayılı Kararını müteakip, hükümlünün denetimli serbestlik tedbirine uymadığından bahisle söz konusu tahliye kararının kaldırılmasına dair Kayseri İnfaz Hakimliğinin 20.09.2012 tarihli ve 2012/338-323 sayılı ek kararı sonrasında, hükümlünün talebi üzerine 6411 sayılı Kanun ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'a eklenen geçici 4.maddesine göre tahliyesine, cezasının koşullu salıverilme tarihi olan 28.07.2013 tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına ilişkin, Nevşehir İnfaz Hakimliğinin 31.01.2013 tarihli ve 2013/12-11 sayılı ek Kararına yönelik itirazın reddine dair Nevşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 06.03.2013 tarihli ve 2013/389 Değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 22.04.2013 tarih ve 2013/6585-26479 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğu anlaşılmıştır. Hükümlü hakkında hükmolunan cezalar Silahla Yaralama, 6136 sayılı Yasaya muhalefet ve Uyuşturucu Madde Kullanmak suçlarına ilişkin olup, bu cezaların içtima edilmesi üzerine, infaz sırasında uygulanan 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun temel ceza yasası niteliğinde olup özel ceza yasası kapsamında değerlendirilemeyeceği gibi sanığın mahkumiyetine ilişkin suçların da özel ceza yasası kapsamında kalmadığı cihetle, Kanun Yararına Bozma istemine konu hükümlerin konusuna ve Yargıtay Kanununun değişik 14. maddesi uyarınca, sanık hakkında hükmolunan cezaların en ağırının silahla yaralama suçunu oluşturması nedeniyle işin incelenmesi Yargıtay Yüksek 3.Ceza Dairesinin görevine dahil olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, görev konusunda uyuşmazlığın çözümü için dosyanın Yargıtay Başkanlar Kurulu'na sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.09.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.