Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2012/24263 E. 2013/23893 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : 5015 sayılı kanuna muhalefet HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; Sanık tarafından verilen 27/05/2011 tarihli dilekçe ile eski hale getirme talebinde bulunulması üzerine, mahkeme tarafından 06/06/2011 gün 2007/255 esas 2011/58 sayılı karar ile eski hale getirme taleplerinin reddine karar verilmiş ise de, eski hale getirme talebi 5271 sayılı CMK.nun 42/1.maddesi gereğince Yargıtay'ca karara bağlanacağından bu konuda verilen 06/06/2011 günlü karar hukuken geçersiz ve yok hükmünde kabul edilip kaldırılarak, yapılan incelemede; Dosyaya sunulan belgelerden, sanığa, 28/03/2011 günü yapılan tebligatın reşit olmayan ve akıl rahatsızlığı bulunan kardeşine yapılması nedeniyle Tebligat Kanunu hükümlerine uygun bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın eski hale getirme isteği yerinde görülmekle, 27/05/2011 tarihli temyiz isteğinin öğrenme üzerine yasal sürede yapıldığı kabul edilerek, 21/02/2011 günlü hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde; Sanığın tekerrüre esas adli sicil kaydı bulunduğu halde 5237 sayılı TCK.nun 58.maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş ise de; 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uyarınca hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak belli hakları kullanmaktan yoksun bırakmaya karar verilirken, aynı maddenin (e) bendindeki hak yoksunluğunun kapsam dışında tutulması ve TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması, Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan l412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca hüküm fıkrasından TCK nun 53. maddesinin uygulanması ile ilgili fıkraların çıkartılarak, yerine "Sanıkların, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-a, b, d, e bentlerinde belirtilen haklarından aynı maddenin 2.fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya; 53/1-c maddesinde yazılı haklardan ise anılan maddenin 3.fıkrası uyarınca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilmesine, diğer kişilere yönelik bu hakları bakımından aynı maddenin 2.fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına" ifadesinin eklenmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.12.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.