Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2010/5942 E. 2012/315 K.

1918 sayılı Kaçakçılığın Men ve Takibine Dair Kanun'a aykırı davranmak suçundan sanık ...'ın, 1918 sayılı Kanun'un 25/2, 33/son. maddeleri uyarınca 57.287.333 Türk lirası tazmini ağır para cezası ile cezalandırılmasına dair Beyoğlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/06/2002 tarihli ve 2001/346 esas, 2002/577 sayılı kararının 03/11/2004 tarihinde infazını müteakip, hükümlü vekilinin 20/11/2009 tarihli dilekçesi ile yaptığı yasaklanmış hakların geri verilmesi talebinin reddine ilişkin aynı Mahkemenin 23/11/2009 tarihli ve 2009/363 müteferrik sayılı kararına itirazın keza reddine dair Beyoğlu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/12/2009 tarihli ve 2009/744 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 17.04.2010 gün ve 24776 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 10.05.2010 gün ve KYB. 2010-107527 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, sanığın arşiv kaydında tazmini ağır para cezası dışında yasaklanmış hak bulunmaması sebebiyle talebin reddine karar verilmiş ise de, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu dışındaki kanunlardan kaynaklanabilecek hak yoksunlukları bakımından 5352 sayılı Adlî Sicil Kanunu'nun 13/A maddesinde yasaklanmış hakların geri verilmesi müessesesinin düzenlenmiş bulunduğu, aynı madde 1. fıkrasında aranan şartların hükümlü yönünden gerçekleşmiş olduğu gözetilerek itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5352 sayılı Adli Sicil Kanununun 13/A-5 madde fıkrasında" Yasaklanmış hakların geri verilmesi talebi üzerine mahkemenin verdiği karara karşı, hükümle ilgili olarak Ceza Muhakemesi Kanununda öngörülen kanun yoluna başvurulabilir." Düzenlemesi karşısında, Beyoğlu 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 23.11.2009 günlü kararının temyizinin kabil olduğu ve CMK.nun 264.maddesi gereğince, kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılmanın başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağı gözetilerek, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı`nın yerinde görülmeyen kanun yararına bozma istemini içerir ihbarnamesinin REDDİNE, hükümlü müdafiinin 04.12.2009 günlü dilekçesinin temyiz olarak kabulüyle, temyiz incelemesi yapılabilmesi için tebliğname düzenlemek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.