Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2012/13239 E. 2013/4481 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi HÜKÜMLÜ : ... SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Önceki hükmün aynen infazına Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.5.2012 günlü kenar yazısı ile Daireye gönderilerek, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Kasıtlı suçtan hükümlülüklerinin bulunması nedeniyle, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunun 23. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin sanık hakkında uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede; Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5235 sayılı Yasanın 10 ve 11. maddeleri gereğince, uyarlama kararı verme yetkisinin Asliye Ceza Mahkemesinin görevine girdiği gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 2- 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanığın yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından dosya içeriğine göre hükümlünün eylemine uyan, 765 sayılı TCK’un 491/4, 522/1, 2253 sayılı Yasanın 12/2 maddeleri ile 5237 sayılı TCY’nın 142/1-b, 31/2, 50. maddeleri bakımından anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında değerlendirme ve uygulama yapılarak 5395 sayılı CMUK.nın 5560 sayılı Yasa ile değişiklikten önceki 24.maddesi uyarınca uzlaşma girişiminde bulunulduktan sonra her iki yasanın ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması suretiyle lehe Yasanın saptanması gerekirken yazılı biçimde uygulama yapılması, 3- 5237 sayılı Yasaya göre hırsızlık suçunu oluşturan eylem nedeniyle temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi, bireyselleştirme amacına yönelik takdir hakkının kullanılması ve önceki yasaya göre suçun yasal öğelerinde yapılan değişikliklerin tartışılması için duruşma açılması ve tüm bunların neden ve gerekçeleri gösterilerek hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi, Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 12.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.