Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2012/1322 E. 2012/23197 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-5237 sayılı TCY’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olayda sanığın, yakınana ait iş yerinin sağlam kapı kilidini kırmak suretiyle hırsızlık yaptığı ve bu işlem sırasında anahtar ya da başka bir aleti anahtar gibi kullandığına ilişkin kanıt bulunmadığının anlaşılması karşısında; eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b. maddesine uyduğu gözetilip, yakınma bulunduğu için mala zarar verme ve geceleyin iş yeri dokunulmazlığını bozma suçları yönünden de uzlaşma olanağı sağlandıktan sonra, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanığın yararına olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, sanığın, 5237 sayılı TCY.nın 142/1-b, 116/2-4, 151/1. maddelerine karşılık 765 sayılı TCY.nın 493/1, 522. maddelerine uyan eylemleri nedeniyle denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip,sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması, 2-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 04.05.2004 yerine,15.04.2004 olarak yazılması, Bozmayı gerektirmiş,sanık ...'ın temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 10.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.