Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2011/10976 E. 2013/25105 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I-Sanık ... (...) hakkında kurulan hükmün incelenmesinde: Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 31/3. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırlarına göre aynı Yasanın 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık zamanaşımının, hüküm tarihi olan 12.03.2008 tarihinden inceleme tarihine göre geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... (...) savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE; II-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde: Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanıkların olay günü gündüz sayılan saat 06:30 sularında yakınanın park halinde ve kilitli olan aracının orjinal olmadığı iddia edilmeyen orta sürgülü kapısının cam ve kilidini kırarak içerden 240 TL değerindeki 40 adet sucuğu almaya çalışırken devriye gezen polis ekibince fark edilip kesintisiz takiple yakalandıkları olayda; 1-)Sanıkların hırsızlık eylemi kalkışma aşamasında kaldığı halde tamamlanmış olduğunun kabulü ile hüküm kurulması, 2-)Lehe yasa değerlendirmesi kapsamında, sanıkların eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 151/1. maddesine uyan mala zarar verme suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi, 3-)5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, hükümlüler yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, somut olayla ilgili olarak sanıklar hakkında 765 sayılı TCK’nın 493/1-son, 61, 522 (suç tarihine göre pek hafif değerde) maddeleri ile 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 35, 53; 151/1, 53. maddeleri (mala zarar verme suçu bakımından suç tarihine göre 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddelerinde öngörülen "uzlaşma" hükümleri de değerlendirilerek) her iki yasanın ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması suretiyle lehe Yasanın saptanması gerekirken yazılı biçimde uygulama yapılması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 10.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.