Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2009/10335 E. 2010/18655 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanık ...’e 27.04.2006 tarihli oturumda zorunlu savunman atandığı, ancak bu görevlendirmeden ve yokluğunda hüküm kurulduğundan adı geçen sanığa yöntemine uygun biçimde bilgi verilmediği ve zorunlu savunmanın yüzüne karşı kurulan hükümde yasa yolu açıklaması yapılırken “İstinaf yoluna-Yargıtay’a temyiz yoluna başvurulacağı” şeklinde yanıltıcı ifade kullanıldığı ve tefhimin bu hali ile T.C.Anayasası’nın 40/2, 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 232/6 ve 291.maddelerinde öngörülen yöntemlere uygun yapılmadığı anlaşıldığından, adı geçen sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek, İzmir 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin hukuki değerden yoksun bulunan 11.06.2007 gün ve 2003/357 esas, 2006/315 ek karar sayılı “temyiz isteminin reddine” ilişkin kararı kaldırılarak yapılan incelemede: Dosya içeriğine,toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara,gerekçeye ve Hakimin takdirine göre;suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, sanıklar yararına olan hükmün, 765 sayılı ve 5237 sayılı Yasaların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı ve her iki ./.. -2- Yasaya göre, uygulanan yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar denetime olanak sağlayacak şekilde ayrı ayrı saptanıp, sonuç cezalar karşılaştırılarak, sanıklar yararına olan yasanın belirlenip hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde uygulama yapılması, 2- Sanıkların eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1-2-son, 522/1 (pek aşırı), 59/2.maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/2-d, 143/1, 62/1, 53, 116/1-4, 119/1-c, 62/1, 53, 151/1, 62/1, (53). maddelerinde öngörülen cezaların türleri,alt ve üst sınırları bakımından,anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında, sanıklar yararına olan yasanın yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, 3- 5237 sayılı TCK’nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri gereğince sanıklar yararına olan yasanın belirlenmesi sırasında, maddi ceza yasalarının kendi aralarında, infaz yasalarının kendi aralarında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, karşılaştırma sırasında infaz yasasının da değerlendirmeye esas alınması, 4- Suçu birlikte işleyen sanıklardan neden oldukları yargılama giderlerinin “ayrı ayrı” yerine,”müteselsilen” alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2.maddesine aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ile sanık ...’in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 29.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. ...