Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2008/255 E. 2010/5509 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: 24.4.2007 tarihinde ... Kapalı Cezaevinde bulunduğu anlaşılan hükümlüye, 7201 sayılı Yasanın 35. maddesi uyarınca yapılan tebliğin geçersiz ve 2.5.2007 günlü temyiz isteminin süresinde olduğunun anlaşılmasıyla yapılan incelemede; Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Hükümlünün, suç arkadaşlarıyla birlikte önceden hırsızlık yapmaya karar verip, işbölümü gereği gözcülük yapması biçimindeki eyleminde, suça katılımının tam olduğu gözetilmeden, 5237 sayılı TCY.nın 37. maddesi yerine 39. maddesiyle uygulama yapılarak eksik cezaya hükmolunması; 2-5237 sayılı TCK.nun 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı ve 5237 sayılı TCK.nun 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK.nun 493/1-son maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu; hükümlünün eyleminin, 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b, 143/1. maddelerine uyan hırsızlığın yanı sıra, aynı Yasanın 116/2-4. 119/1-c maddelerine uyan geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozma suçunu da oluşturduğu halde bu suçla ilgili bir uygulama yapılmaması, 3-Hükümlünün eylemine uyan 765 sayılı TCY.nın 493/1-son, 522/1, 59/2. maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın aynı suça uyan 142/1-b, 143/1, 62/1; 116/2-4, 119/1-c, 62/1, 5271 sayılı CMK’nun değişik 253-254. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın alt ve üst sınırı bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında lehe yasanın yeniden belirlenmesi zorunluluğu; 4-Kabule göre, hükümlünün, 5237 sayılı TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen hükümlü hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması; Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ...’ün temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, 15.03.2007 gün, 2007/21-232 sayılı ek kararın açıklanan nedenlerle kısmen tebliğname gibi BOZULMASINA, infaz aşamasında hükümlü lehine uygulamaların kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 05.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.