Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2008/15792 E. 2010/1540 K.

Gündüzleyin bina dahilinde hırsızlık suçundan sanık ...'un, 765 saydı Türk Ceza Kanunu'nun 491/4-son, 61/1, 81/2. maddeleri gereğince 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair, DİDİM Asliye Ceza Mahkemesinin 26/10/2004 tarihli ve 2003/109 esas, 2004/318 sayılı kararının infazı sırasında, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun lehe hükümlerinin uygulanması talebi üzerine, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 35. maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, anılan Kanun'un 58. maddesi gereğince cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin, aynı Mahkemenin 30/12/2005 tarihli ve 2005/318-455 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 06/06/2008 gün ve 2008/32002 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25/06/2008 gün ve KYB.2008/131009 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 23/09/2008 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi: Anılan Yazıda; 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur." şeklindeki düzenleme ile, üçüncü fıkrasında yer alan "Hapis cezasının ertelenmesi, koşullu salıverilme ve tekerrürle ilgili olanlar hariç; infaz rejimine ilişkin hükümler derhâl uygulanır." şeklindeki infaz rejimi ile ilgili düzenlemeler karşısında, suç tarihinde yürürlükte olmayan, infaz rejimi ile ilgili bulunan ve sanık aleyhine hüküm doğuracak surette, hakkında hükmedilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve denetimli serbestlik tedbirlerine tâbi tutulmasına karar verilmesinde isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması Dairemizden istenilmiş ise de; TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A 26.10.2004 günlü kararın diğer sanık Abdurrahman Bülbül savunmanının temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından “ 5237 sayılı TCY hükümleri, Mahkemesince yeni bir değerlendirme yapılmasını gerekli kıldığından” iade edilmesinden sonra, Mahkemece her iki sanık hakkında duruşma açılıp, 30.12.2005 günlü kararın verildiği, bu kararın sanığa, 27.4.2006 tarihinde bulunduğu ceza infaz kurumunda tebliğ edildiği, temyiz yasa yoluna başvurulmaması nedeniyle kesinleştiği ve yasa yararına bozma isteminde bulunulduğu anlaşılmışsa da; Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 gün, 2007/8-125 esas, 2007/186 sayılı kararında açıklandığı gibi, adı geçen hükümlü hakkındaki temyiz edilmeden kesinleşen ilk hüküm, ancak suç tarihinden sonra yürürlüğe giren yasalar yönünden uyarlama yargısının konusu olabilir ve genel yargı ile uyarlama yargısı birlikte yürütülemez. Hükümlü hakkındaki kararın kesinleşmesinden sonra, aynı dosyada sanık olan Abdurrahman Bülbül'e ilişkin ilk hükmün, sanık Abdurrahman Bülbül savunmanı tarafından temyiz edilmesi ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, 5320 sayılı Kanunun 8/2.maddesinin verdiği yetki çerçevesinde iadesi üzerine, hakkında hüküm kesinleşmiş olan ...'un tekrar yargılama sürecine dahil edilerek, 30.12.2005 tarihli ikinci hükmün kurulduğu anlaşılmaktadır. Kurulan bu ikinci hüküm hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğundan hukuken varlık kazanmayan bir kararın yasa yararına bozma istemine konu edilmesi de olanaklı değildir. Bu nedenlerle ... hakkında yeniden kurulan 30.12.2005 tarihli hükme yönelik konusu bulunmayan yasa yararına bozma isteminin REDDİNE; 5252 sayılı Yasanın 9. maddesinin üçüncü fıkrasına göre, gereğinin takdiri yönünden, mahkemesine gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 16/02/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.