Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2007/17965 E. 2010/1514 K. – Konut Dokunulmaz

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Konut dokunulmazlığını bozmak, hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Kasıtlı suçtan önceki hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nin 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanamayacağının anlaşılmasıyla yapılan incelemede; Sanığın, Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 19 yıl 5 ay 10 gün hapis cezasından dolayı 10.11.2002 tarihinde koşullu salıverildiğinin anlaşılması karşısında, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Yasanın 107/12. maddesi uyarınca koşullu salıvermenin geri alınması ile ilgili olarak mahkemesinden her zaman bir karar alınması olanaklı kabul edilmiş; Hırsızlık suçundan hüküm kurulurken, TCY.nın 61. maddesine aykırı biçimde, anılan yasanın 35/1. maddesinin, 143/1. maddesinden önce uygulanması sonuca etkili olmadığından, geceleyin konut dokunulmazlığını bozma suçunda (116/1-42/1-b) biçiminde gösterilen uygulama maddesinin (116/1-4) olarak yerinde düzeltilmesi olanaklı yazım hatası kabul edildiğinden bozma nedeni yapılmamış; Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 1-Sanığın, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması; 2-5237 sayılı TCK.nunun cezaların toplanmasına ilişkin bir düzenleme içermemesi ve 5275 sayılı Yasanın 99. maddesinde de, kesinleşmiş hükümlerin infaz aşamasında toplanmasının düzenlenmiş olması karşısında; sanık hakkında farklı suçlardan hükmolunan cezaların toplanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ile o yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından cezaların toplanmasına ve TCY.nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkartılarak, 53. maddenin yerine “Sanığın, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına,” cümleleri yazılmak suretiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.02.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.