Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2006/20019 E. 2010/9845 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-)5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı ,765 sayılı Yasa hükümleri uyarınca uygulanan yasa maddeleri ve ceza sürelerinin denetime olanak sağlanması bakımından karar yerinde gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 2-)Sanık aşamalarda değişmeyen savunmalarında, yakınana ait araca açık olan sol ön kapısından girerek düz kontak yapmak suretiyle aracı çaldığını ifade etmesi, yakınanın 21.2.2005 günlü oturumda araç kendisine teslim edildiğinde kilitlerinde zorlama olmadığı ve sol ön kapısını kilitlediğini hatırladığına ilişkin anlatımı ile 4.12.2004 tarihli görgü ve tesbit tutanağından kapı ile kilitlerde zorlama olduğu veya olmadığı hususunda bir açıklama bulunmadığının anlaşılması karşısında; yakınanın Doğan marka 1988 model aracın sol ön kapısını kilitlediğini hatırladığını belirtmesine karşın ,sanık tüm aşamalarda açık olan kapıdan içeri girdiği savunmasına göre, bu savunmanın aksine, sanığın aracın kapısını haksız yere elde bulundurulan anahtarla veya taklit anahtarla ya da diğer bir aletle açtığına dair somut,hukuka uygun ve yasal kanıtların neden ibaret olduğu karar yerinde açıklanıp tartışılmadan yerinde ve yasal olmayan gerekçeyle yazılı biçimde uygulama yapılması, 4-Sanığın 765 sayılı Yasada hırsızlık suçunu oluşturan eyleminin, 5237 sayılı TCY’nın 141 maddesine uyan hırsızlık suçu yanında ayrıca aynı Yasanın 151. maddesi uyarınca zarar verme suçunu da oluşturduğundan bu suçla ilgili bir uygulama yapılmaması, 5-)Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY.nın (491/2), 522/1, 59/2, maddeleriyle; 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın aynı suça uyan 141/1, 143/1, 62/1, 53, 151/1, 62, 53. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın alt ve üst sınırları bakımından,anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında mala zarar verme suçları bakımından 5271 sayılı CMK'nın 253-254.maddelerindeki uzlaşma hükümleri de gözetilerek uygulamaya göre sanık yararına Yasa hükümlerinin belirlenmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 17.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.