Yargıtay · 5. Ceza Dairesi

Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2022/7350 E. 2025/6214 K. – Zimmet

Konu: Zimmet

Mahkeme
Yargıtay
Daire
5. Ceza Dairesi
Esas No
2022/7350
Karar No
2025/6214
Karar Tarihi
Konu
Zimmet

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI: 2020/2572 Esas, 2021/1386 Karar SUÇ: Zimmet HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.06.2019 tarihli ve 2018/124 Esas, 2019/110 sayılı Kararı ile sanığın zimmet suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi gereğince beraatine hükmolunmuştur. B. İstinaf Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 06.05.2021 tarihli ve 2020/2572 Esas, 2021/1386 sayılı Kararı ile katılan vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın vesayet makamının iznini almadan müvekkilinin babası olan kısıtlının hissedarı olduğu taşınmazları satıp, benzinliği ise kiraya verdiğine, satım ve kira işlemleri sonucunda elde ettiği gelirleri ne yaptığını belgelendiremediğine, tanık anlatımlarına itibar edilemeyeceğine, eksik inceleme ile sanığın beraatine karar verildiğine, zimmet suçunun oluşmadığı kabul edilse dahi görevi kötüye kullanma suçunun oluşmadığının kabulünün mümkün olmadığına, sanığın görevinin gereklerine aykırı hareket ederek müvekkilinin mağduriyetine sebep olduğuna, usulsüz vekaletname ile baştan itibaren geçersiz olan satış işlemi yaptığına, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen İlk Derece Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usûl ve kanuna uygun olması karşısında katılan vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesince verilen kararda, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bafra Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.05.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2022/7350, K. 2025/6214, T. 12.05.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-5-ceza-dairesi-2022-7350-e-2025-6214-k-a94a551d935d