Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2022/1962 E. 2026/882 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/219 Esas, 2015/497 Karar SUÇLAR : Rüşvet alma, rüşvet verme HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2017 tarihli, 2015/5-95 Esas, 2017/71 sayılı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere "suçtan zarar görme" kavramının "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılması gerektiği, dolaylı veya muhtemel zararların davaya katılma hakkı vermeyeceği, bu nedenle sanıklar hakkında rüşvet alma ve rüşvet verme suçlarından açılan kamu davalarına 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 237. maddesine göre doğrudan zarar görmeyen ...'in müdahil olarak katılması mümkün olmayıp verilen hükümleri temyiz etme yetkisinin bulunmadığı, mahkemece usulsüz olarak kamu davalarına katılmasına karar verilmesinin de hükümleri temyiz hakkı vermeyeceği anlaşılmakla, vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi gereğince ayrı ayrı REDDİNE 21.01.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.