Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2011/13206 E. 2013/811 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Zimmet, görevi kötüye kullanma, Kooperatifler Kanununa aykırılık HÜKÜM : Beraet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi; Temyiz dilekçesinin içeriği itibariyle, sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında verilen hükümlerle sınırlı olarak inceleme yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: Zimmet suçu nedeniyle verilen hükümlere yönelik incelemede; 1999-2004 yılları arasında ... Konut Yapı Kooperatifinin yönetim kurulunda görev alan sanıkların, avans ödemesi adı altında yapılmasına rağmen ilgili kişiler tarafından kabul edilmeyen 56.331.250.480 TL'lik harcamayı zimmetlerine geçirdiklerinin iddia olunmasına rağmen, CMK'nın 230/1-b maddesine aykırı olarak, 21/11/2008 tarihli raporu tanzim eden bilirkişiler tarafından düzenlenen ve üyelerden toplanıp inşaat için harcanmış gözüken paranın, inşaat maliyetinden 24.498.313.883,68 TL fazla olduğuna ilişkin 07/05/2009 tarihli ek rapor herhangi bir şekilde değerlendirilmeksizin; inşaatçı, hukukçu ve mali bilirkişiler tarafından düzenlenen 21/11/2008 tarihli ve Sayıştay emekli uzman denetçisi ve hukukçu bilirkişiler tarafından düzenlenen 24/11/2009 havale tarihli bilirkişi raporları esas alınmak suretiyle hüküm kurulmuş ise de; 07/05/2009 tarihli ek raporda belirtilen ve 2004 yılında yapıldığı bildirilen harcamalar ile ilgili olarak, 21/11/2008 tarihli raporda inşaat maliyeti hesaplanırken, 1997, 2001 ve 2003 yıllarında yapılmadığı anlaşılan stopaj ve sigorta primi ödemelerinin esas alınmamış olması, bu haliyle toplanan delillere göre sanıkların zimmetinde kalan bir paranın bulunmaması karşısında, tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir. Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraet hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, Görevi kötüye kullanma ve Kooperatifler Kanununa aykırılık suçları nedeniyle verilen hükümlere yönelik incelemede ise; Sanıkların işlediği iddia edilen bu suçların 765 sayılı TCK'nın 240 ve 1163 sayılı Kanunun Ek 2. maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırı itibariyle aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen yedi yıl altı aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, 21/03/2004 olan suç tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükümlerin 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 04/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.