Yargıtay · 5. Ceza Dairesi

Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2010/143 E. 2010/410 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
5. Ceza Dairesi
Esas No
2010/143
Karar No
2010/410
Karar Tarihi

Zimmet, denetim görevini ihmal suretiyle zimmete sebebiyet vermek, görevi kötüye kullanmak ve görevi ihmal suçlarından sanıklar ..., ... , ..., ..., ..., ... ve ...'ün yapılan yargılanmaları sonunda; sanık ...'in zimmet suçundan mahkümiyetine, diğer sanıkların atılı suçlardan beraetlerine dair, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.03.2007 gün ve 2004/308 Esas, 2007/82 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi O Yer C.Savcısı, katılan vekili ve sanık ... müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi; Hükmedilen ceza miktarına nazaran sanık ... müdafiin duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca reddiyle duruşmasız inceleme yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: Sanıklar ... ve ... hakkında zimmet suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde; Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraet hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... haklarında görevi ihmal, denetim görevini ihmal suretiyle zimmete sebebiyet vermek suçlarından kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince; Sanıklara isnat olunan görevi ihmal ve denetim görevini ihmal suretiyle zimmete sebebiyet vermek suçlarının yasada öngörülen cezalarının üst sınırı itibarıyla 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddede belirtilen 5 yıllık asli zamanaşımı süresine tabi olduğu; sanıkların ..., ..., ..., ... ve ...'ün sorgularının yapıldığı 01.10.2004; sanık ...'un sorgusunun yapıldığı 23.12.2004 tarihlerinden incelemenin yapıldığı güne kadar belirtilen sürenin dolduğu ve bu arada zamanaşımını kesen veya durduran sebep bulunmadığı anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre O Yer C.Savcısı, katılan vekili ve sanık müdafiin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Eylemlerini teselsül ettirdiği anlaşılan sanığa verilen cezanın 5237 sayılı TCK.nun 43. maddesi ile artırıma tabi tutulmaması, Suçu 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işleyen sanık hakkında 53/5. maddesinin uygulanmaması, Kanuna aykırı, O Yer C.Savcısı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2010/143, K. 2010/410, T. 27.01.2010, www.arakarar.com/karar/yargitay-5-ceza-dairesi-2010-143-e-2010-410-k-c6b59a1a4878