Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2007/9350 E. 2011/24171 K.

Zimmet suçundan sanık ...’ın yapılan yargılanması sonunda; lehe kabul edilen 5237 sayılı Yasa hükümleri uyarınca mahkümiyetine dair, ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinden bozma üzerine verilen 10/03/2006 gün ve 2005/310 Esas, 2006/40 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü: CMK.nun 232/2-c maddesine aykırı olarak gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği yerin gösterilmemesi ve 29/03/1996 gününe kadar teselsül eden suç tarihlerinin ise yanlış gösterilmesi, Dosya içeriğine göre de, BEDAŞ İşletme Müdürlüğünde veznedar olarak görev yapan sanığın görevi sırasında abonelerden tahsil ettiği bir kısım fatura bedellerini tahsilat bordrolarına kaydetmeyip mal edinmesi ve bu suretle abonelerin borçlu gözükmesi nedeniyle yapılan elektrik kesme işlemleri üzerine bir kısım abonelerin ödemeye dair makbuzları ibraz etmeleri sonucunda ortaya çıkan olayda; herhangi bir açıklama içermeksizin kontrolör raporuna atıf ve tekrarla bilirkişi kurulunun sanığın zimmetinde 673.719.634 lira olduğunun bila tarihli raporda mütalaa edildiği, katılan kurumun zimmete geçirilen paranın faizi ile birlikte tahsiline ilişkin hukuk mahkemelerine açtığı davaların birleştirilmesi suretiyle yapılan yargılama sonunda ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin Yargıtay 4. Hukuk Dairesi’nin 26.03.2001 günlü ilamıyla onanarak kesinleşen 1997/386 Esas, 2000/495 Karar sayılı dava dosyasında bilirkişiler tarafından düzenlenen 10.06.1999 ve 21.02.2000 günlü rapor ve ek raporlarda ise mükerrer ödemeler düşüldükten sonra sanığın zimmetinde ana para olarak 607.848.029 lira bulunduğunun mütalaa edildiği, kontrolör ... tarafından düzenlenen 110 nolu rapor içeriğinde de açıklandığı üzere sanığın 20/06/1996, 03/07/1996 ve 06/09/1996 tarihlerinde toplam 624.000.000 lirayı soruşturmadan önce kurum veznesine yatırdığı, Dairemizin 06/06/2005 gün ve 2005/9823 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK.nun yürürlüğe girmiş olması nedeniyle lehe olan Yasanın tespit edilmesi amacıyla bozulmasına karar verilen Mahkemenin 27/12/2002 gün ve 1997/321 Esas, 2002/373 sayılı Kararının gerekçesinde ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin dosyasındaki bilirkişi raporlarına atıfla zimmet miktarının 607.848.029 lira olduğunun kabul edildiği anlaşılmakla; Sanığın abonelerden elektrik harcama bedellerini tahsil ettiği halde kayıtlara intikal ettirmeyip mal edindiği, elektriği kesilen bir kısım abonelerin faturalarla birlikte kuruma müracaatları sonucu, daire dışı bilgi ve belgelerle anılan fiillerinin belirlenebildiği, tahsilatları kurum kayıtlarında göstermeyerek zimmetin açığa çıkmamasını sağlamaya yönelik hileli davranışlarda bulunduğu ve bu suretle nitelikli zimmet suçunu işlediği, 20/06/1996, 03/07/1996 ve 06/09/1996 tarihlerinde toplam 624.000.000 lirayı soruşturmadan önce kurum veznesine yatırmak suretiyle ödeme iradesini ortaya koyduğu gözetilip, ceza yargılamasının amacı maddi gerçeğin ortaya çıkartılması olduğundan zimmet miktarının tespiti amacıyla dava dosyasının emekli Sayıştay denetçilerinden oluşturulacak üç kişilik bilirkişi heyetine tevdii ile tüm iddia, savunma ve dosya içinde bulunan raporlar değerlendirilerek, alınacak rapor sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek gerekçeden yoksun yazılı şekilde hüküm tesisi, Kabule göre de; Suçun 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanmaması, Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 22/11/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.