Yargıtay · 4. Hukuk Dairesi

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2021/23975 E. 2023/505 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Hukuk Dairesi
Esas No
2021/23975
Karar No
2023/505
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2020/170 E., 2020/353 K. HÜKÜM/KARAR : Ret Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen itirazın iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 10. Hukuk Dairesince kararın bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili; müvekkili kurum tarafından davalı aleyhine Yozgat İcra Müdürlüğünün 2008/4147 sayılı dosyası ile icra takibine geçildiğini, davalı tarafından borca itiraz edilmesi üzerine takibin durdurulmasına karar verildiğini, itirazın haksız olduğunu, davalının Özel Boğazlıyan Hayat Polikliniğinin sahibi ve mesul müdürü olduğunu, aynı zamanda kendine ait poliklinikte doktorluk mesleğini de icra etmekte olduğunu, Özel Sağlık Kurum Kuruşları Tedavi Protokolü kapsamında hasta kabul edilebilmesi için özel polikliniklerde mesul müdür dahil en az bir hekimin tam zamanlı olarak istihdam edilmesinin zorunlu olduğunu, davalı tarafından bu koşulu yerine getirmek üzere Dr. Selahattin Savaşan'ın istihdam edildiğini, ancak davalının kendi başına hareket ettiğini, hatta Dr. Selahattin Savaşan'ın polikliniklerde bulunmadığı dönemlerde de onun kaşe ve imzalarını taklit etmek suretiyle tedavi belgeleri ile reçeteler tanzim etmiş olduğunu, tanzim ettiği bu tedavi belgelerini sandığa fatura ederek bedelleri tahsil etmiş olduğunu belirterek itirazın iptalini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili; o dönemde müvekkilinin Hayat Polikliniğini çalıştırdığını belirterek davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "...davacı kurumun herhangi bir zararı olmadığı" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ A. Bozma Kararı 1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. 2. Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 02.04.2019 tarihli ve 2016/8095 Esas 2019/3052 Karar sayılı ilamıyla; "..eldeki davaya konu uyuşmazlığın çözümünde; 6098 sayılı Borçlar Kanununun 49 ve devamı maddelerinde düzenlenen haksız fiillerden doğan sorumluluğa ilişkin hükümlere gidilmesi gerekecektir. Bu durumda yukarıda sözü edilen kanun maddeleri hükümlerine göre sınırlı yetki ile donatılmış iş mahkemesi bu davada görevli değildir. Bu yasal çerçevede; açık kanun hükmü ile iş mahkemesinde görüleceği belirtilmemiş olan haksız fiillerden kaynaklanan alacağa ilişkin itirazın iptali davasının, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 2. maddesi gereğince asliye hukuk mahkemesinde sonuçlandırılması gerektiği" gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "...davacı kurumun herhangi bir zararının olmadığı ve alacağı ispat edemediği" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; bilirkişi raporlarının çelişkili olduğunu, dava dışı Özel Hayat Polikliniğinin dosyada taraf olmadığını, raporda ise bu yönde değerlendirme yapıldığını belirtmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davalının Özel Sağlık Kurum Kuruşları Tedavi Protokolü kapsamında istihdam edilen dava dışı doktor adına tedavi belgeleri ile reçete tanzim ederek sandığa fatura etmesi sonucu uğranılan kurum zararı talepli icra takibine yönelik itirazın iptali ve icra inkar tazminatı talebine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesi delaletiyle mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427 vd maddeleri, 502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumuna İlişkin Bazı Düzenlemeler Hakkında Kanun'un 36 ncı maddesi, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi 3. Değerlendirme Mahkemece, Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu yönündeki bozma ilamına uyulmasına rağmen bozmaya uyulmasından sonra karar başlığında İş Mahkemesi Sıfatıyla yazılmış olması, mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiş ve bozma nedeni yapılmamıştır. 1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2. 5502 sayılı Kanun'un 36 ncı maddesi ve 492 sayılı Kanun'un 13/j maddesi uyarınca davacı SGK harçtan muaf olduğu halde mahkemece harçtan sorumlu tutulması doğru olmayıp, bu durum bozma sebebi ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK'nın geçici 3 üncü maddesi delaletiyle mülga 1086 sayılı HUMK'un 438/7 nci maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir. VI. KARAR 1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, 2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın hüküm fıkrasının (3) numaralı bendi hükümden çıkartılarak yerine "3-Davacı kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, başlangıçta alınan 27,70 TL'nin davacıya iadesine" ifadesi yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 17.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2021/23975, K. 2023/505, T. 17.01.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-hukuk-dairesi-2021-23975-e-2023-505-k-70a143dff54d