Yargıtay · 4. Hukuk Dairesi

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2021/14436 E. 2023/4564 K. – Trafik Kazası

Konu: Trafik Kazası Sonucu Ölüm Nedeniyle Maddi Tazminat

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Hukuk Dairesi
Esas No
2021/14436
Karar No
2023/4564
Karar Tarihi
Konu
Trafik Kazası Sonucu Ölüm Nedeniyle Maddi Tazminat

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi SAYISI : 2019/3551 Esas 2020/1191 Karar HÜKÜM/KARAR : Davanın kabulü/Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Bozkır Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2015/231 Esas 2017/103 Karar Taraflar arasındaki trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan kesin olarak reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince 21.10.2021 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir. Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekte; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesi ile davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 21.10.2020 tarihli ek kararına ilişkindir. Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması anılan kanun'un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Davacı tarafından murislerinin 31.08.2013 tarihli kaza nedeni ile vefat ettiği, aracın zorunlu ferdi kaza sigortası olması gerekirken olmadığı bu nedenle davalının tazminattan sorumlu olduğu gerekçesi ile 12.000,00 destekten yoksun kalma tazminatı talep edilmiş, harca esas değer olarak 12.000,00 TL gösterilmiştir. İlk Derece Mahkemesince 12.000,00 TL maddi tazminat hüküm altına alınmıştır. Kararın davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine istinaf başvurusunun reddine kesin olarak karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine 21.10.2020 tarihli ek karar ile temyiz edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalmış olması nedeni ile davalı vekilinin temyiz istemi reddedilmiştir. Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktar 12.000,00 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 72.070,00 TL'nin altında kalmaktadır. Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Bölge Adliye Mahkemesince verilen 21.10.2021 tarihli ek kararın ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 29.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2021/14436, K. 2023/4564, T. 29.03.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-hukuk-dairesi-2021-14436-e-2023-4564-k-b9510c8e69e4