Yargıtay · 4. Hukuk Dairesi

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2021/10101 E. 2023/2486 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Hukuk Dairesi
Esas No
2021/10101
Karar No
2023/2486
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi SAYISI : 2020/1140 Esas 2020/1520 Karar HÜKÜM/KARAR : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun Asliye Ticaret Mahkemesi SAYISI : 2013/633 Esas 2020/240 Karar Taraflar arasındaki trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi zararın giderilmesi istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın maddi ve manevi tazminat yönünden kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın davacı vekili ve davalılardan ... tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü: Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Dosya içeriğine göre, davacı, 2.000,00 TL maddi, 40.000,00 TL manevi tazminat talebiyle dava açmış, maddi tazminat talebini 196.822,66 TL'ye ıslah etmiştir. İlk Derece Mahkemesince açılan davanın kısmen kabulü ile 129.728,08 TL maddi tazminat, 15.000,00 TL manevi tazminata karar verilmiştir. Karara karşı davacı vekili ile davalı ... tarafından istinaf isteminde bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince bu tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, verilen bu karara karşı davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur. Davacının temyizinin sadece maddi tazminata yönelik olduğu, manevi tazminata ilişkin temyizi bulunmadığı, aleyhine reddedilen maddi tazminat miktarlarının ise Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 72.030,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmıştır. KARAR Açıklanan sebeple; Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE, Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davacıya iadesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine 27.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2021/10101, K. 2023/2486, T. 27.02.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-hukuk-dairesi-2021-10101-e-2023-2486-k-df45f8adb80e