Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2025/11569 E. 2026/12474 K. – Hakaret

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2211 E., 2020/996 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma Yapılan ön inceleme neticesinde; Yokluğunda verilen kararın sanığa gönderilmesi için çıkarılan tebligat parçası üzerinde tebliğ memurunun imzasının bulunmaması nedeniyle yapılan tebligat işlemi usulsüz olduğundan, sanık müdafiinin eski hale getirme ve temyiz başvurusunun yasal süresinde gerçekleştirildiği kabul edilmiştir. Temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; sanığa yapılan tebligatın usulüne aykırı olduğuna, katılanların 01.07.2017 tarihli beyanlarında müvekkilinin kendilerine hakaret etmediğini açıkça beyan ettiklerine, sanığın hakaret ettiğini ispat edecek beyan bulunmadığına, resen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmemesi, olay tutanağında ve katılanların kolluk beyanlarında sanığın hakaret ettiğine ilişkin herhangi bir anlatımın bulunmaması, tanıkların sanığın iddia olunan hakaret eylemine yönelik bilgi ve görgülerinin olmaması karşısında; katılanların kovuşturma aşamasındaki sanığın kendilerine hakaret ettiğine yönelik çelişkili beyanları dışında ve dosya kapsamında sanığın hakaret suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve cezalandırmaya yeterli delil bulunmadığının anlaşılması nedeniyle beraati yerine, yetersiz gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi, Hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Kozan 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.07.2026 tarihinde karar verildi.