Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/7360 E. 2024/14087 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇLAR : Hakaret, kişilerin huzur ve sükununu bozma HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi, temyiz isteminin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararının ve temyiz isteminin reddine dair ek kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin kararları temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Sanık hakkında, hakaret ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine, 2. İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararlarının temyiz edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince 13.11.2019 tarihli ek kararla kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu yönünden sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 296. maddesi uyarınca reddine, Karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafii 30.10.2019 ve 02.12.2019 tarihli temyiz dilekçelerinde belirttiği sebeplerle kararların bozulması isteminde bulunmuştur. III. GEREKÇE Hakaret Suçu Yönünden Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı, Sanığın adli sicil kaydında yer alan daha ağır ceza içeren ilam tekerrüre esas alınmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bu hususta bozma yapılamayacağı anlaşıldığından, Yapılan incelemede isabetsizlik görülmemiştir. IV. KARAR A. Kişilerin Huzur ve Sükununu Bozma Suçu Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 286/2-(d) maddesinde yer alan "… ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları" nın temyizinin mümkün olmadığına ve aynı Kanun'un 296/1. maddesinde yer verilen; "... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder." şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, sanık müdafii tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, B. Hakaret Suçu Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair yönlerden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık olmadığından, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.11.2024 tarihinde karar verildi.