Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/7325 E. 2026/7572 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI: 2023/481 E. 2024/975 K. SUÇLAR: Hakaret, tehdit HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz talebinin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında; Hakaret suçundan verilen hükmün ve tehdit suçundan verilen ek kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarından İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, 07.05.2024 tarihli ek kararla da tehdit suçu yönünden sanığın temyiz talebinin reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık temyizinin; üzerine atılı suçları işlediği, katılanın aralarında geçen boşanma nedeniyle hakkında iftira attığı, aynı gerekçelerle tehdit suçundan da dosyanın temyizen incelenerek hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. GEREKÇE Hakaret suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede; Sanığın savunması, mesaj ve ses kaydı çözümleme tutanağı ve tüm dosya kapsamından, sanığın hakaret suçunu işlediğinin kabulüne ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinin yerinde olduğu belirlendiğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak; 24.12.2025 tarihinde yürürlüğe giren 7571 sayılı Kanun'un 16. maddesiyle değişik 5237 sayılı Kanun'un 75. maddesinin 6-a bendinin (2) numaralı alt bendine göre hakaret (üçüncü fıkrasının (a) bendi hariç, madde 125 ) suçunun ön ödeme kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, hakaret suçu yönünden 5237 sayılı Kanun'un 2 ve 7. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir. IV. KARAR A. Tehdit Suçundan Verilen Hüküm Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 286/2-(d) maddesinde yer verilen; "İlk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272 nci maddenin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun'un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; "... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder." şeklindeki hüküm dikkate alındığında, Bölge Adliye Mahkemesinin, 07.05.2024 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA B. Hakaret Suçundan Verilen Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca ... 18. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.04.2026 tarihinde karar verildi.