Yargıtay · 4. Ceza Dairesi
Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/633 E. 2025/7189 K. – İmar Kirliliğine
Konu: İmar Kirliliğine Neden Olma
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 4. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2024/633
- Karar No
- 2025/7189
- Karar Tarihi
- Konu
- İmar Kirliliğine Neden Olma
İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1403 E., 2023/3534 K. SUÇ : İmar kirliliğine neden olma HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan adli para cezası olarak verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince yapılan duruşmalı inceleme neticesinde hapis cezasının ertelenmesine yönelik mahkumiyet kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafii 13.11.2023 tarihli temyiz dilekçesinde belirttiği sebeplerle hükmün bozulması isteminde bulunmuştur. III. GEREKÇE Sanığa yükletilen imar kirliliğine neden olma eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı, Anlaşılmış, kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen " İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında ayrı ayrı iki kez hükmolunan 15.000,00 TL adli para cezasına yönelik aleyhe istinaf başvurusu olmadığı halde, istinaf incelemesi üzerine kurulan hükümde sanık hakkında 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezasına hükmedilmek suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 283. maddesine aykırı davranılması" dışında bir isabetsizlik görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde olduğundan, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 303/1-(h) maddesi gereği hüküm fıkrasından; " 1 yıl 15 gün hapis cezası" ibaresinin çıkarılarak yerine "5271 sayılı Kanun'un 283.maddesi gereği sonuç cezanın, 30.000,00 TL adli para cezası üzerinden infaz edilmesine" ibaresinin eklenilmesi suretiyle Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca İzmir 41. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE21.04.2025 tarihinde karar verildi.