Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/1205 E. 2026/3058 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1900 E., 2023/2615 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu ve temyiz dilekçelerinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle, sanığın suç kastı bulunmadığına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmadığına, 2. Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle, ikinci kez mükerrir olan sanık hakkında cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğine, sanığa 3359 sayılı Kanun'un ek 12/2. maddesi gereğince ek savunma hakkı verilmeden hüküm kurulduğuna, Kararın bozulmasına ilişkindir. III. GEREKÇE Sanığın savunması, katılan beyanları, tanıkların anlatımları, tutanaklar ve tüm dosya kapsamından, sanığın mahkumiyetine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunduğundan temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiş, 3359 sayılı Kanun'un ek 12/2. maddesinin uygulanması talebini içeren Cumhuriyet savcısı mütalaasına karşı sanık savunmasının alınmış olması da gözetildiğinde tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Anlaşılmış, sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen "İkinci kez mükerrir olan sanık hakkında cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmemesi" hususu dışında hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden tekerrüre ilişkin hüküm fıkrasına "cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibaresi yazılmak suretiyle, Tebliğnameye aykırı olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Çanakkale 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,11.02.2026 tarihinde karar verildi.