Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/11557 E. 2025/3190 K. – Fuhuş

Konu: Fuhuş

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2024/11557
Karar No
2025/3190
Karar Tarihi
Konu
Fuhuş

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/963 E., 2019/1525 K. SUÇ : Fuhuş HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEMYİZ EDENLER : Katılan vekili, mağdur TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; Mağdur ... Yıldız'ın 24.01.2019 tarihli duruşmada şikayetinden vazgeçmiş olması nedeniyle kamu davasında katılan sıfatı sona erdiğinden hükmü temyiz hakkının bulunmadığı, Katılan ... Hizmetler Bakanlığı vekilinin, hükmü temyize hak ve yetkisinin olduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun olmadığı, Tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında fuhuş suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusu, Bölge Adliye Mahkemesince düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik inceleme yapıldığına, sanık hakkında indirim uygulanmaksızın üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine, katılan lehine vekâlet ücreti verilmesi istemine ve resen belirlenecek nedenlere ilişkindir. III. GEREKÇE Sanığa yükletilen fuhuş eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı, Anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR A. Mağdurun Temyiz İstemi Yönünden 24.01.2019 tarihli celsede şikayetten vazgeçtiğini belirten mağdurun 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi uyarınca kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, mağdurun temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile maddi ceza hukukuna ilişkin sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda isabetsizlik bulunmadığından, aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Bursa 15. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.02.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2024/11557, K. 2025/3190, T. 19.02.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2024-11557-e-2025-3190-k-3ea65c9951db