Yargıtay · 4. Ceza Dairesi
Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2023/1731 E. 2025/8411 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 4. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/1731
- Karar No
- 2025/8411
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/23 E., 2021/2652 K. SUÇLAR :Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi , temyiz isteminin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün ve görevi yaptırmamak için direnme ile 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin reddine dair ek kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1-Sanık hakkında hakaret, görevi yaptırmamak için direnme ve 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. 2-08.12.2021 tarihli ek karar ile görevi yaptırmamak için direnme ve 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi; mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, delillerin takdirinde yanılgıya düşüldüğüne, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna ilişkindir.
III. GEREKÇE Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden; Sanık savunması, mağdur anlatımları ile olay tutanağı karşısında, sanığın mahkumiyetine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme ve 6136 Sayılı Kanuna Muhalefet Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ve incelemeye konu suçların aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı ve 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan "...temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş (ise)... Hükmü temyiz olunan bölge adliye ve ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder " şeklindeki hüküm dikkate alındığında, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, B.Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden; Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.05.2025 tarihinde karar verildi.