Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2023/15021 E. 2025/19236 K. – Cumhurbaşkanına

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1942 E. 2023/486 K. SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz istemi; hükümlü ve tutukluların 5275 sayılı Kanun'un 66. maddesi gereğince kapalı ceza infaz kurumlarındaki hükümlülerin ücretli telefonlar ile yapabilecekleri telefon görüşmelerinin idarece dinlenip kayıt altına alınabileceğine, bu görüşmelerin yasal niteliğe sahip olduğuna, hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir. III. GEREKÇE Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç, takdir ve gerekçesi ile incelenen dava dosyası içeriğine göre, kapalı ceza infaz kurumunda hükümlü/tutuklu olarak bulunan sanığın, eşi ile yaptığı haftalık kapalı görüşme sırasında katılana yönelik hakaret suçunu işlediği iddia ve kabul edildiği olayda; kapalı görüşte fiziksel temas olmadan kapalı bölmeden görüşme yapıldığı, ücretli telefondan kurum dışı arama yapılmadığı, 5275 sayılı Kanun'un 83. maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan halinde kapalı görüş sırasında görüşmenin teknik bir araçla dinlenebileceği ve kaydedilebileceğine dair bir düzenleme bulunmaması, usulsüz yapılan dinleme ve kayda alınma sonucu elde edilen delilin hukuka uygun nitelenemeyeceğinden sanık hakkında beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığından katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İzmir 26. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.11.2025 tarihinde karar verildi.