Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2023/1408 E. 2025/10768 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1116 E. 2022/1246 K. SUÇLAR : Hakaret, tehdit HÜKÜMLER : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi, istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında; Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesi kararının kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir. Hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10. maddesi uyarınca tebligatın öncelikle muhatabın beyan ettiği en son adrese Merkezî Nüfus İdare Sistemi (MERNİS) şerhi olmadan yapılması, bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi bilinen en son adresi olarak kabul ederek, 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesine göre MERNİS şerhi bulunan tebligatın bu adrese yapılmasında zorunluluk bulunmasına karşın, gerekçeli kararın sanığın istinaf dilekçesinde bildirdiği en son adresi yerine, başka bir adrese doğrudan 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi uyarınca tebliğ edildiği anlaşılmakla, yapılan tebligatın usulsüz olduğu ve öğrenme üzerine gerçekleştirilen temyizin süresinde olduğundan tebliğnamedeki temyiz isteminin reddine ilişkin görüşe iştirak edilmeyerek, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarından İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince tehdit suçu yönünden istinaf başvurusunun esastan reddine, hakaret suçu yönünden ise düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyizinin; üzerine atılı suçları işlemediği, her türlü şüpheden uzak ve kesin deliller bulunmadan mahkumiyet kararı verildiği, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiği, yerinde olmayan gerekçeyle takdiri indirim uygulanmadığı, yeterli inceleme yapılmadan karar verildiği, bu nedenlerle ve re'sen gözetilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir. III. GEREKÇE Hakaret suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede; Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, İlk Derece Mahkemesince hüküm tarihinden sonra, 26.07.2022 tarihli ek karar ile sanık hakkında verilen cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin bölümün hükümden çıkartılmasına karar verilmiş ise de, ek kararın hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, Anlaşılmakla, ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır. Ancak; Sanık hakkında verilen cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de, tekerrüre esas alınan Trabzon 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/09/2018 tarih, 2018/62 E. - 2018/408 K. sayılı dosyasında, ek karar ile sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına ilişkin bülümün hükümden çıkartılmasına karar verildiği anlaşılmakla, sanık hakkında verilen cezanın birinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR A. Tehdit Suçundan Verilen Hüküm Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 286/2-(d) maddesinde yer verilen; "İlk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272 nci maddenin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadıkları da dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Hakaret Suçundan Verilen Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi uyarınca, sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına dair hüküm fıkrasından "ikinci kez" ibaresinin çıkarılarak yerine "birinci kez" ibaresinin eklenmesi suretiyle Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Trabzon 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.06.2025 tarihinde karar verildi.