Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/7165 E. 2022/25722 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Kasten yaralama, tehdit KARAR Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; 1- Katılan ...’ın 02/11/2015 tarihli duruşmada suça sürüklenen çocuktan şikayetçi olduğunu beyan etmesine karşın yazılı şekilde hüküm verilmiş ise de, Suça sürüklenen çocuğa atılı suçun yasa maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı uyarınca, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 66/2. ve 67/2. maddelerine göre, suçun tabi bulunduğu, 5 yıl 4 aylık olağan dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşılmakla, katılan ...’ın, temyiz nedenleri yerinde görülmekle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak, başkaca yönleri incelenmeyen HÜKMÜN BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e. 66/2. ve CMK'nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞMESİNE, 2- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen düşme kararları ile sanık ... hakkında tehdit ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak, a) Katılan ...’ın 02/11/2015 tarihli duruşmada, sanıklardan şikayetçi olduğunu ve davaya katılmak istediğini beyan etmesi ve dosya kapsamında şikayetten vazgeçtiğine dair bir beyanının bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanıklar hakkındaki yargılamaya devam edilerek bir hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararları verilmesi, b) Sanık ... hakkında kurulan hükümlere ilişkin olarak ise, Taraflar arasındaki kavganın tanığının olmaması, olayın çıkış sebebine dair tarafların birbirlerini suçlaması ve dosya kapsamına göre ilk haksız hareketin kimden geldiğinin şüpheye yer bırakmayacak şekilde tespit edilemediğinde sanıklar hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği yönündeki Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238-367 E-K sayılı kararı karşısında, haksız tahrik hükümlerini düzenleyen TCK’nın 29. maddesi kapsamında bir değerlendirme yapılmadan sanık hakkında hükümler kurulması, Kanuna aykırı, katılan sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20/12/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.