Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/38491 E. 2024/13206 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Hakaret HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında; hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi; sübuta, olay tutanağının sanığa okunmayarak savunma hakkının kısıtlandığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE Sanık savunması, şikayetçinin beyanı, tanık anlatımı, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamından; dosyadaki tutanaklar, belge ve bilgilerin sanığa okunarak savunması alındığından savunma hakkının kısıtlanmasını doğuran şatların somut olayda gerçekleşmediği ve sanığın mahkumiyetine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve İlk Derece Mahkemesince tekerrüre esas alınan Şanlıurfa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/640 Esas ve 2011/154 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında silahla tehdit suçundan 2 yıl 1 ay hapis cezasına karar verildiği, kararın 24.09.2013 tarihinde kesinleştiği ve 30.08.2018 tarihinde infaz edildiği, bu nedenle İlk Derece Mahkemesinin tekerrür uygulamasının doğru olduğu gözetilmeden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince '' Tekerrür uygulamasına dayanak alınan ilamın doğrudan adli para cezası olması yanında silinme koşullarının da oluşması ve sanığın adli sicil kaydında başkaca ilam da bulunmaması karşısında, mahkumiyet hükmü kurulurken sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejimi ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanamayacağının gözetilmemesi'' şeklindeki gerekçeyle tekerrür hükümlerin karardan çıkararak düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılamayacağı anlaşılmakla, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.10.2024 tarihinde karar verildi.