Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/37188 E. 2024/10936 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1783 E., 2020/2483 K. SUÇLAR : Hakaret, özel hayatın gizliliğini ihlal etme HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEMYİZ EDENLER : Katılan ve vekili TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama Sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal etme suçundan kurulan hükmün kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir. Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Denizli 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 27.12.2019 tarih ve 2019/1188 Esas, 2019/2306 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında hakaret ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından beraat kararı verilmiştir. 2.Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan ve vekilinin temyiz istemlerinin özetle; sanığın söylediği sözlerin hakaret ve katılanın sesini izinsiz kaydetme eyleminin özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturduğuna, beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın savunmalarının kabul edilebilir olmadığına bu ve resen tespit edilecek sebeplerle hükümlerin bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir. III. GEREKÇE Hakaret Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İstemi Yönünden Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, beraat kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiş, katılan vekilinin temyiz sebeplerinin ve sair sebeplerin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. IV. KARAR A. Özel Hayatın Gizliliğini İhlal Etme Suçu Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 286/2-g maddesinde yer verilen "On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun'un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan ve vekilinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.Hakaret Suçu Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan ve vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda isabetsizlik bulunmadığından 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Denizli 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, Oy birliğiyle, 24.09.2024 tarihinde karar verildi.