Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2020/18785 E. 2020/19050 K. – Aile Hukukundan

Konu: Aile Hukukundan Kaynaklanan Yükümlülüğün İhlali

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2020/18785
Karar No
2020/19050
Karar Tarihi
Konu
Aile Hukukundan Kaynaklanan Yükümlülüğün İhlali

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali HÜKÜMLER : Mahkumiyet KARAR Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık ...’in 06/04/2012 havale tarihli temyiz talebi üzerine, Yerel Mahkemenin 09/05/2012 tarihli ek kararıyla kasten yaralama suçu yönünden temyiz talebinin reddine karar verildiği, bu ek karara karşı sanığın temyizinin bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz kapsamının aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali suçundan verilen mahkumiyet kararlarıyla sınırlı olduğu belirlenerek, dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, 1) Sanığa yükletilen TCK’nın 233/3. maddesinde tanımlanan aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı, Anlaşıldığından, sanık ...’in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 2) Sanık hakkında TCK’nın 233/1. maddesinde tanımlanan aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali suçundan kurulan hükmün temyizinde ise; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; Yaşı küçük mağdurların yasal temsilcisi olan ... ’in 01/03/2012 tarihli duruşmada sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiği, sanığın da 28/11/2011 tarihli duruşmada bu vazgeçmeyi kabul ettiğinin anlaşıldığı olayda, sanığa yükletilen TCK’nın 233/1. maddesinde tanımlanan aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali suçunun takibinin şikayete bağlı olması karşısında, şikayetten vazgeçme nedeniyle TCK'nın 73/4 ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının düşürülmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, Kanuna aykırı, sanık ...’in temyiz iddiaları bu nedenle yerinde görülmekle tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, şikayetten vazgeçme nedeni ile sanık hakkında açılan kamu davasının TCK’nın 73. ve CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE, 09/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2020/18785, K. 2020/19050, T. 09.12.2020, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2020-18785-e-2020-19050-k-a6d1f4feabb8