Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2020/18157 E. 2021/13652 K. – İmar Kirliliğin

Konu: İmar Kirliliğine Neden Olma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2020/18157
Karar No
2021/13652
Karar Tarihi
Konu
İmar Kirliliğine Neden Olma

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : İmar kirliliğine neden olma HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet KARAR Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: 1- Katılan vekilinin sanıklar Ahmet İrfan Karahöyüklü, ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan beraat hükümlerine ilişkin temyiz talebinin incelenmesinde: Suçtan doğrudan zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece Kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, müşteki Çevre ve Şehircilik Bakanlığı’na bu niteliği ve dolayısıyla Kanun yoluna başvurma hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca müşteki Çevre ve Şehricilik Bakanlığı vekilinin tebliğnameye kısmen uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 2- Sanık ... müdafiinin temyiz talebine gelince: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Sanığa atılı suça ilişkin yasa maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı uyarınca, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, ve 67/4. maddelerine göre, suçun tabi bulunduğu 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşıldığından sanık ... müdafisinin temyiz itirazları bu nedenle, yerinde görülmekle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, başkaca yönleri incelenmeyen HÜKMÜN BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4. ve CMK'nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞMESİNE, 17/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2020/18157, K. 2021/13652, T. 17.05.2021, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2020-18157-e-2021-13652-k-d738019f7281