Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2013/31172 E. 2013/30922 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2013/31172
Karar No
2013/30922
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Tehdit, yaralama HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanığın, tüm aşamalarda, katılanın olay günü hem telefonda hem münübüs içerisinde küfürler ettiğini savunması ve 12.12.2007 tarihli mesaj tutanağında sanığın cep telefonuna aynı tarihte ... nolu hattan gönderilen hakaret içerikli mesajların yer alması karşısında, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak, sonucuna göre TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün uygulanma olanağının tartışılmaması, 2-Sanığın adli sicil kaydına göre,tekerrüre esas hükümlülüklerinin bulunmasına karşın, TCK'nın 58.maddesinin uygulanmaması, 3-5237 sayılı TCK'nın 53/1-(c) maddesinde yer alan hak yoksunluğunun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/1-a,b,d,e bentlerindeki hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi, Kanuna aykırı ve sanık ...'ün temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05/12/2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi. KARŞI OY: Sanık aleyhine temyiz olmadığına göre, lehe temyizde aleyhe bozma yasagı ilkesi gereğince, TCY'nın 58'nci maddesinin uygulanması için bozma kararı verilmemesi gerekir. Çünkü, esas mahkemesince 58'nci maddenin uygulanması ve 1412 sayılı CYY'nın 326/son maddesinin gözetilmesi sonuçta etkisiz bir bozma gibi gözükmekle beraber, bozma sonrası hükümde, TCY'nın 58'nci maddesinin uygulanmasına ve CYY'nın 326/son maddesinin uygulanması denmesi, yeniden işlenecek suç bakımından mükerrirliği gündeme getirecek ve yeniden hukuki sorunlar ve tereddütlerin ortaya çıkmasına sebebiyet verebilecektir. Hukuksal güven ve istikrarın, hakların korunmasındaki önemi gözetilerek, bu hususun eleştirilmesiyle yetinilmesi yerine, bozma kararı verilmesi nedeniyle yüksek çoğunluğun görüşüne bu nedenle iştirak edilmemiştir.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2013/31172, K. 2013/30922, T. 12.12.2007, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2013-31172-e-2013-30922-k-3870e69333f5