Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2012/16650 E. 2013/29452 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Tehdit, yaralama, kötü muamele HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat, hükmün açıklanmasının geri bırakılması Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: 1-Sanık hakkında yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın niteliğine göre karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu, Anlaşıldığından, sanık ...'ın tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, 2- Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde; Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı, Anlaşıldığından, sanık ...'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 3- Kötü muamele suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; Mağdurlar ..., ... ve ...'ın aşamalarda değişmeyen beyanları ve görgü tanıkları ... ile ...'in anlatımlarına göre, sanığın mağdurlara sürekli bağırıp çağırdığı, beraber yaşadıkları evde mağdurları istemediği, "evimden çıkın gidin" diyerek sürekli söylendiği, bu olaylar nedeniyle mağdurların komşu ve akrabalarının evine sığındığı, mağdurların son 3-4 aydır çadırda kaldıkları ve sanığın mağdurları eve almadığının anlaşılması karşısısında, sanığın merhamet, acıma ve şefkatla bağdaşmaz netelikteki eylemlerinin, TCK'nın 232. maddesinde öngörülen aile bireylerine kötü muamele suçunu oluşturacağı gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçe ile beraat kararı verilmesi, Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26/1/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.